Geçtiğimiz günler de bir haber dikkatimi çekti : Fas'lı bir kız,yıllar önce mülteci olarak sığındığı Fransa'ya Eğitim Bakanı olduğuyla ilgili bir haberdi bu.Öyle çok hoşuma gitti ki, sizlerle bunu paylaşmazsam olmazdı.
Kendi sömürge devletlerinden bir kız, acılar yaşayarak büyüyor, okuyor...Kendi hayat yolculuğunda hep ilerliyor,geçmişine takılı kalmadan.Ve büyüdüğünde ise, ülkesine yapılanlara en güzel cevabı veriyor. Ülkesinin intikamını en güzel şekilde almış oluyor...Ne güzel değil mi?
Bizlere eğitimin ne kadar önemli olduğunu hatırlatan canlı bir örnek kesinlikle.
Kaderine ağlamak,sızlanmak yerine yapması gerekeni yapıp okuyor, sabırla oya işler gibi,her öğrendiğini hayatına irmek ata ata başarı basamaklarını çıkıp,en sonunda Fransa Eğitim Bakanı oluyor.Aferin Nejat Vallaud-Belkacem'e.Kendisine hayran kaldım, kendimce çok takdir ettim.
İlerlemek,yerinde saymamak bu kadar önemlidir işte,çünkü insanların hayatlarını baştan başa değiştiren kalıcı bir şeydir.
Kendisini canlı bomba yapıp, Paris'in göbeğinde patlatıp böyle de intikamını alabilirdi,bu da bir intikam şekli, kabul, ama bence bu kadının yaptığı kadar etkili değil.Ancak akıllı biri kendisine zarar vermeyi düşünmez.Yaşadığı kötü olayları lehine çevirmesini bilir.Zekasıyla insanların,devletlerin hakkından gelmesini bilir.
Eğer kendisini canlı bomba yapsaydı, sadece oradaki insanları öldürmekle kalmayıp, kendisini de öldürmüş olacaktı.Ve şuanda anıldığı gibi anılmayacaktı.Yaptığı konuşulacaktı ama adı bilinmeyecekti.Hadi diyelim, birgün bilemedin iki gün adı haberlere çıkacaktı ama iki günün sonunda sadece olay hatırlanacaktı nefretle..Fransa'nın ekmeğine yağ sürmüş olacaktı..
Ben savaşta bilek gücünden daha çok zekanın işe yaradığını düşünürüm.Hayatta bir nevi savaş alanı değil mi zaten. İyi bir savaşcı,önce zekasını faydalı şekilde kullanmasını bilen biridir.
Ki bir insan, nasıl anılmak istediğine kendisinin karar verebileceğini düşünüyorum.Bu bizlerin elinde olan bir şey. Kişi,ne yaparsa,sadece kendisine yapar,bir başkasına değil.
İnsan acılarını kendini geliştirerek unutabilir, yaralarını faydalı işler de bulunarak sarıp sarmalayabilir...
Aristoteles'in de dediği gibi : ''Eğitim,refah anında bir süs,felaket sırasında bir sığınaktır.'' Bence en güzel sığınak...
Bizler de böylesine güzel örnekleri kumbaramıza atıp, kendi hayatlarımız için bir yol gösterici olarak, gerektiğinde kullanmalıyız.
Sevgiyle,huzurla kalın..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder